Namibië, okonjima | Jagen op de big five

.We rijden rond in de gevarenzone met een gids. Onze derde game drive deze vakantie. Opgehaald worden door een gids/chauffeur en dan rondrijden in het park. Onderweg uitleg krijgen over de dieren of de planten in het gebied. En natuurlijk ook op zoek zijn naar de speciale dieren, de dieren die wat moeilijk zijn te vinden. Omdat ze niet vaak voorkomen of omdat ze zich niet graag laten zien. Het voordeel is dat de gids de plekjes weet waar ze kunnen zitten, sporen kan herkennen, beter getrainde ogen heeft maar ook in contact kan staan met andere gidsen.

Hierdoor wordt de kans op ontdekken groter maar gaat de echte spanning van het zoeken er wel een beetje van af. En met zes of meer toeristen in een wagen betekend ook stilstaan bij iedere plek totdat iedereen uitgekeken of uit gefotografeerd is. En als er iets gespot is verschijnen er zomaar andere gidsen op dezelfde plek.

Vandaag met zijn tweeën in een gebied waar je zonder gids niet mag rijden.

We reden acht jaar geleden ook door dit gebied. Toen in een volle bak met acht andere toeristen en in een soort jacht naar cheeta’s en jachtluipaarden. Omdat de grote roofdieren hier gereed worden gemaakt voor terugplaatsing in het wild lopen ze met een zender rond. De zoektocht was toen eigenlijk geen zoektocht. Het was meer een soort arrestatieteam op weg naar een verdachte waar de locatie bijna bekend van was. Dwars door bosjes, niet over de paden en vrijwel zonder kans op ontsnappen, reden we naar de dieren voor een foto. De plaatjes waren zeker mooi, maar er bleef toch wel een wansmaak over.

Nu rijden we netjes over de paden, zien de zebra, gnoe, giraf enzovoort in het prachtige ochtend zonlicht met mooie achtergrond. Het is rustig, geen andere wagens in de buurt. De gids verteld allemaal wetenswaardigheden, waarvan we ondertussen meer dan de helft al weten. Dit is het echte genieten, om je heen kijken, en de natuur absorberen. Niet op jacht naar dat ene dier dat je nog mist in je collectie. Vakantie mag geen jacht worden naar de “big five”.

De gids spot een vers spoor van een hyena. De parelhoenders, die we overal zien en altijd over de grond scharrelt, zijn zenuwachtig. Ze schreeuwen en vliegen naar de toppen van bomen. De gids vermoed dat de hyena nog in de buurt is. Hij rijdt langzaam, speurend en passeert een bosje,

Achter het bosje verschijnt, op drie meter naast me ineens een jachtluipaard. De gids en het jachtluipaard schrikt er van zo dichtbij en onverwachts. De jachtluipaard loopt over het pad terug, de gids keert de auto en we volgen hem rustig. Op afstand om hem niet te laten schrikken want dan verdwijnt hij in de bosjes. Hij komt nauwelijks boven het gras uit en zou echt nooit te spotten zijn. Hij sloft een beetje over het pad. Gaat rustig zitten en kijkt om zich heen. Hij vervolgd zijn weg met de pluim van zijn staart omhoog, boven het gras. De gids legt uit dat dit een soort misleiding is, iedereen ziet dat hij wegloopt, ieder dier komt weer tot rust. En dan sluipt hij een stuk verder weer terug en valt aan.

De parelhoenders hebben hem door, ze kwekkeren luid. De jachtluipaard brult luid, laat zijn tanden zien en stopt zijn achtervolging. Hij draait zich nog een keer om, loopt naar ons toe en verdwijnt dan in het hoge gras.

Niet jagen en dan zo beloond worden, geweldig.

We sluiten de laatste game drive en het zoeken naar dieren af. Morgen alleen maar asfalt naar Windhoek. Zonder echt te jagen hebben we ze wel allemaal gezien. Een schitterende jachtluipaard. Twee cheeta’s wat ver weg maar wel mooi recht opzittend. Een tiental neushoorns, waarvan een echt gespot op een weg ver weg van gidsen. Een twintigtal leeuwen op verschillende plekken. En een groep olifanten maar ook wat eenzame olifanten midden in het niets. En verder zoveel andere diersoorten. In het wild langs de wegen was het minder als vorige keer. De droogte van de afgelopen jaar heeft zijn tol geëist. In de parken waren ze moeilijk te spotten door het enorm hoge gras, groene bosjes door de extreme regen dit jaar.

Maar zonder te jagen kwamen ze allemaal voorbij.

Africat Foundation, 4 april 2022