Kiwengwa | Stroomstoring hoort er gewoon bij

We lopen over het witte strand in de richting van Pongwe Beach Links de blauwe zee, rechts het land en onder ons het strakke, witte strand. Op de vloedlijn wat zwart stroken met zeewier. We beginnen bij ‘The Yoga Bar’, een beetje onze stamkroeg. Aardige bediening in combinatie met lekker eten. Ernaast is een privéplekje, onder een houten dekje, met drie privéligstoelen van ons appartement.

Het strand is rustig als we beginnen. Er staan wat losse logementen aan de kant en er is een Kite-verhuur. Daarna is er een lange muur, golfplaten in alle kleuren. Van roestbruin tot nieuw zilvergrijs. Afgesloten privéterrein, er staat in het midden een kraan. Hier wordt gewerkt aan een nieuw, groot, resort. Nu is dit stuk heerlijk rustig. Na de bouwplaats is er een “Masaai Village ”. Twintig kleine houten souvenirwinkeltjes op een rij. Ze hebben allemaal naambordjes boven de ingang, zoals: Ikea, Lidl; Channel, etc.

Op het strand lopen veel Maasai, jonge, prachtige, magere mannen in hun rode gewaden op slippers met prachtig haarkapsel, sieraden en zonnebrillen op. Een nomadenvolk uit het midden van Tanzania. Ze spreken hier nu iedereen aan voor een praatje, verkopen zonnebrillen of gids spelen. Ze zijn wel bovengemiddeld geïnteresseerd in de wat oudere blanke vrouw.

In de oorspronkelijke Masaai-cultuur zijn de mannen bezig met de jacht en de rituelen. De vrouwen krijgen kinderen, voeden die op, zorgen voor de schapen en koeien, onderhouden het huis en de groentetuin en koken op een houtvuur. Polygamie is er geaccepteerd voor mannen en de vrouwen krijgen veel kinderen. Hier lopen de mannen op het strand en werken de vrouwen in de resorts.

Na de winkeltjes komen de resorts. Grote stukken land, met achter het strand rijen ligstoelen, daarachter een zwembad en een of meerdere restaurant of bars. Sommige met bewaking of afschermingen, zodat alleen de gasten er kunnen komen. Aangespoeld zeewier opgeveegd om het strand perfect te houden.

Het strand blijft wit. De zee, net als de lucht, blauw. Het blijft een paradijs, ook al is het hier wel drukker, maar niet echt druk. We lopen er rustig langs, kijken naar alle activiteiten. Jetski’s, kite-surfen, zwemmen of een zeiltripje op een Dow. Nergens liggen mensen op handdoeken of graven ze zich in zoals op de Nederlandse stranden. Het is vooral een stuk lopen om daarna weer naar de ligstoel en het zwembad in het resort te gaan. En waarschijnlijk is er in de avond entertainment. Zorgeloze vakantie in een enclave.

Wij lopen terug. Hetzelfde in omgekeerde volgorde. Het wordt steeds rustiger, maar niet minder mooi. Bij ons appartement is de stroom uitgevallen. Het aggregaat werkt niet en ze zijn al de hele dag bezig het te maken. De oude olie moet uit de tank en de nieuwe erin. Het klinkt als verstopte oliefilters. Einde van de middag werkt alles weer. Het aggregaat en de stroomvoorziening. Maar in de avond zijn er weer storingen in de stroomvoorziening en uiteindelijk rond een uur of negen ook met het aggregaat. Het wordt donker en stil. Pikkedonker. Nergens brand ligt.

Na een uur start het aggregaat weer. We hebben stroom, wifi, water, licht, AC en de fan draait ook weer. Alleen staat de dieselmotor die onze stroom levert recht onder ons bed, slapen in deze herrie gaat moeilijk worden. En wij zijn de enigen De hutjes om ons heen, waar vaders, moeders en kinderen slapen, hebben niets. Wel de herrie en niet de stroom.

Totdat de stroom en het aggregaat samen er weer mee stoppen. We liggen op bed, het is stil, donker. Het wordt warm zonder de fan en de AC. Er is geen enkele lamp in de buurt die brandt. De stilte is ongelooflijk diep, zelfs de zee met zijn golven lijkt te zijn gestopt. De wind is gaan liggen. Tot een uur of vijf de generator weer start. De herrie is enorm, tot de gewone stroom er weer is.

In vier dagen zijn er tien stroomstoringen geweest. Vaak kort. In de resorts merkt niemand er iets van; daar werkt de noodvoorziening. Wij zitten in een dorp, dat binnenkort opgeslokt gaat worden door een volgend resort of hotel. Waar mensen vakantie vieren zonder te weten wat er om hen heen gebeurt.

Een bubbel van comfort in de brute wereld. Ik vier mijn vakantie liever met een goede stroomstoring.